رویای واهی
خاطرات عشق تو شبهای مهتاب من است،آرزوی وصل تو تنها تمنای من است
از شبای بی ستاره ام بنویس! از چشای غم گرفتم بنویس! از دل شکسته ی من بنویس! از گریه های عاشقانم بنویس! روی ابرها بنویس روی موج آبی هر دل تنها بنویس! بنویس... عاشق بود... تنها بود...! تو را در دل . دل را در موقع تپیدن و تپیدن را به خاطر تو دوست دارم . . . من غم را در سکوت سکوت را در شب شب را در بستر و بستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم . . . من بهار را به خاطر شکوفه هایش زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیبایی اش را به خاطر تو دوست دارم . . . من دنیا را به خاطر خدایش که تورا خلق کرده دوست دارم . . .
رهگذر مگذر،زپشت پنجره که به آوای تومن خوکرده ام رهگذر،مگذر بمان یک لحظه بیش من توراباعشق معناکرده ام درشبان غربت وتنهاییم سالهابایادتوسرکرده ام من درای آشفته حالی بارها خش خش گام تورا گم کرده ام رهگذر مگذر بمان یک لحظه...!
Bu ask böyle bitemez.. Birakma terk etme beni, aah! Bu ask böyle bitemez, birakma terk etme beni!
Atma beni ölümlere atma beni zulümlere götür beni gittigin yereee,
Sensiz ben nefes alamam buralarda hic duramam, tek basina yanliz
kalamam.. Senin kokunu özledim hep yollarini gözledim, götür beni
gittigin yere..
Askindir beni yasatan, beni hayata baglayan,.! Atma beni ölümlere
atma beni zulümlere götür beni gittigin yere.. Atma beni ölümlere atma
beni zulümlere götür beni gittigin yere!
Sensiz ben nefes alamam buralarda hic duramam, tek basina yanliz
kalamam, senin kokunu özledim, hep yollarini gözledim götür beni
gittigin yere.!
"Sensiz ben nefes alamam, buralarda inan ama inan hic ama hic
duramam! , Senin kokunu özlerim, hep ama hep heeeep yollarini gözlerim,
götür beni, götür beni, götür beni gittigin yere"!
نيست ياري تا بگويم راز خويش
ناله پنهان كرده ام در ساز خويش
چنگ اندوهم، خدا را، زخمه اي
زخمه اي، تا بركشم آواز خويش
بر لبانم قفل خاموشي زدم
با كليدي آشنا بازش كنيد
كودك دل رنجه دست جفاست
با سر انگشت وفا نازش كنيد
پر كن اين پيمانه را اي هم نفس
پر كن اين پيمانه را از خون او
مست مستم كن چنان كز شور مي
بازگويم قصه افسون او
رنگ چشمش را چه مي پرسي ز من
رنگ چشمش كي مرا پابند كرد
آتشي كز ديدگانش سركشيد
اين دل ديوانه را دربند كرد
از لبانش كي نشان دارم به جان
جز شرار بوسه هاي دلنشين
بر تنم كي مانده از او يادگار
جز فشار بازوان آهنين
من چه مي دانم سر
انگشتش چه كرد
در ميان خرمن گيسوي من
آنقدر دانم كه اين آشفتگي
زان سبب افتاده اندر موي من
آتشي
شد بر دل و جانم گرفت
راهزن شد راه ايمانم گرفت
رفته بود از دست من دامان صبر
چون ز پا افتادم آسانم گرفت
گم شدم در پهنه
صحراي عشق
در شبي چون چهره بختم سياه
ناگهان بي آنكه بتوانم گريخت
بر سرم باريد باران گناه
مست بودم، مست عشق و مست ناز
مردي آمد قلب سنگم را ربود
بسكه رنجم داد و لذت دادمش
ترك او كردم، چه مي دانم كه بود
مستيم از سر پريد،
اي همنفس
بار ديگر پر كن اين پيمانه را
خون بده، خون دل آن خود پرست
تا بپايان آرم اين افسانه را
نشسته ام در آستانۀ رفتن، مثل برگی از پائیز و راه را حس می کنم که غریب تر از باد های صحرایی است و حس می کنم که مهربانی من در غبار می میرد، چرا بروم؟ من که در غرابت راه سکه های گم شده را نخواهم یافت و عروسکان خانگی ام را دوباره نخواهم دید، چرا بروم؟ تلاش بیهوده است آیا بهارِ تازه ی خوشرنگ از قساوت بیهودگیم خواهد کاست؟ و زمستان مرا نخواهد بلعید؟ در شمعدان کهنۀ قلبم شمعی شکسته می افروزم و می نگرم بر خطوط مبهم دستانم خطی نشانۀ تسلیم، خطی نشانۀ رفتن، و یک خط کسی است که قلبم را به زندان حلقۀ زنجیر می بندد و کلید زنگ زده ی لحظۀ رهایی را می سپارد به غربت چاه و بعد از آن افول هر چه ستاره است. مثل برگی از پائیز، غمگین در آستانۀ رفتن بر شاخه می نگرم
و گریه های حسرتِ من در درخت می پیچد...
درد الیندن قلبیم یارا پاییم بودور منیم عشقیم گونوم گوندن اولور قارا پاییم بودور منیم عشقیم سینه م داغین دئشدیم گئددیم یئددی گویو ائشدیم گئددیم باخا باخا گئشدیم گئددیم پاییم بودور منیم عشقیم گیزلین گئجه عشقی آلدیم گوزلریمدن اودا سالدیم بهانه م یوخ ندن قالدیم پاییم بودور منیم عشقیم مزار اولوب كهنه تاختیم هئچ اویانماز قارا باختیم قالماق اوچون یوخدور واختیم پاییم بودور منیم عشقیم قورو نفس امانت دیر ساغ قالماغیم ملامت دیر هیجران داغی علامت دیر پاییم بودور منیم عشقیم ال آچارام بیر آللاها خلوت گئجه تا صاباحا باغیشلاسین بو گوناها پاییم بودور منیم عشقیم بولاغ كیمین یوخدور صبریم غم یاغیشی توكور ابریم بو دونیادا وار بیر قبریم پاییم بودور منیم عشقیم سون وئر سوزه لال اول ((سارا)) عشقه تاپیلماییب چارا آیریلیقدان گونون قارا پاییم بودور منیم عشقیم سارا غیب الله زاده (( سارای ))
نه دئییم ؟ گئتدیم یار گؤرمگه یار قاچدی مندن بئله بخته ، بئله یارا نه دئییم یار یولوندا گئجه ، گوندوز بیر عؤمور او چکدیگیم انتظارا نه دئییم ***** هیجران غمی ییخدی منی، سورودو آه چکمکدن حسرت جانیم چورودو قیش گلمه میش چن داغلاری بورودو یای چاغیندا یاغان قارا نه دئییم ***** وورغونویام آل چیچکلی باهارین دردین آللام آلاگؤزلو نیگارین ائل یولوندا قوربان وئرن دیارین فلک چکسه اوغلون دارا، نه دئییم ***** فرهاد اؤلدو یئتیم قویدو تیشه سین محبتین کسدی یئردن ریشه سین کده ر باسمیش غملی کؤنول شیشه سین گؤرسم اولوب پارا پارا نه دئییم ***** ائل بدنسه من بدنین جانی یام داماریندا جوشان غیرت قانی یام "بارز" دییه ر من صداقت کانی یام دوزگون عهده،دوز ایلقارا نه دئییم؟ (اوستاد عباس بارز)
ویجدانیم تمیز قالدی سنین گؤزل خاطیرن قلبیمده عزیز قالدی قوربته بئل باغلادیم اوره گیمی داغلادیم آیریلیق گونلرینده آدین دئییب آغلادیم داغلاردا دومان واردی عؤمورده آمان واردی آیریلیغین سونوندا گؤروشه گومان واردی
من پا به پای موکب خورشيد يک روز تا غروب سفر کردم دنيا چه کوچک است وين راه شرق و غرب چه کوتاه ! تنها دو روز راه ميان زمين وماه اما من وتو دور آنگونه دور دور که اعجاز عشق نيز ما را به يکدگر نرسانيد ز هيچ راه
آه
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم شدم آن عاشق ديوانه که بودم در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد يادم آمد: که شبی با هم از آن کوچه گذشتيم پر گشوديم ودر آن خلوت دلخواسته گشتيم ساعتی بر لب آن جوی نشستيم: تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب آرام ، بخت خندان و زمان رام، خوشه ماه فرويخته در آب ، شاخه ها دست برآورده به مهتاب، شب و صحرا وگل وسنگ ، همه دلداده به آواز شباهنگ يادم آمد: تو به من گفتی از اين عشق حذر کن لحظه ای چند بر اين آب نظر کن آب آئينه عشق گذران است تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا،که دلت با دگران است تا فراموش کنی چندی از اين شهر سفر کن با تو گفتم: حذر از عشق ندانم سفر از پيش توهرگز نتوانم نتوانم روز اول که نگاهم به تمنای تو پر زد چو کبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی من نرميدم،نگسستم باز گفتم: که تو صيادی و من آهوی دشتم تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم ،نتوانم سفر از پيش توهرگز نتوانم نتوانم اشکی از شاخه فرو ريخت مرغ شب ناله تلخی زد و بگريخت اشک در چشم تو لرزيد ماه بر عشق تو خنديد يادم آمد : که دگر از تو جوابی نشنيدم پای در دامن اندوه کشيدم نگسستم،نرميدم رفت در ظلمت شب ، آن شب وشبهای دگرهم نگرفتی اگر از عاشق آزرده خبر هم نکنی ديگر از آن کوچه گذر هم بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم !
هیجران قورتاریب طاقتیمی یوخدو قراریم چیخ جیلویه گورست جمالین نازلی نیگاریم سهوا دئمیشم ((مه وش اؤزون ایله مه ظاهر)) گل یوللارینا اینجی دوزوم لاله عذاریم اولدوردو منی عشق – ی غمین درد_ ی فراقین باغریم یارالی – اولدو – دومان اهیله زاریم شوقوندا گزیر دردلی خیالیم سنی گورسون گل قارشیما كی سنسیز اولوب شهر مزاریم چكدین قاشا وسمه گؤزه سورمه تئله شانه مشاطه حسد چكدی سنه عیشوه لی یاریم صورتگر چین مبهوت اولوب صورت ماهه یاقوت لبینه اینجه بئله سینه سی قاریم ای اولكه میزین آی پاراسی تئللی سوناسی
بو یامان حالیما نئیچون آغلادین ایسته میرم یاشلا دولا گوزلرین باشیین قووزا گوزلرین تیك گوزومه هئی سوزدورمه ساغا - سولا گوزلرین منی آتدین دئدین منی آراما سارماشیق تك قول بوینوما ساراما ایسته مه دین بو آجییان یاراما طبیب اولا درمان قیلا گوزلرین آیریلاندا دئدین منه یوخ سوزوم تار اولدو باخیشیم پرلندی گوزوم هوشوم باشدان چیخدی قیریلدی دیزیم بیر دونوب باخمادی دالا گوزلرین آیریلیق دردیندن یوخدور بتری یادلارا قوشولدون گلدی خبری داها باخیشینین یوخدور اثری قیسمت بودور یادا قالا گوزلرین باخیشیندا داها ایلدیریم چاخمیر بو وورغون اوره یی یاندیریب یاخمیر گوزلرین گوزومه دریندن باخمیر ایستك دن سوزآچمیر آلا گورلرین اؤپوش قوشو اوچوب بال دوداغیندا سولو آلاو سونوب آل یاناغیندا بیر جوت اولدوز كیمی آی قاباغیندا ایشیق ساچمیر داها یولا گوزلرین
خوش آنلاری سنین گوزل خاطیرن له پایلاشیرام سن کی یوخسان من سه غریب غوصه لرین یولداشییام سنی آنجاق یاد ایلیرم گوز یاشلاریم آخاآخا گئچمیشه حسرت چئکیرم گله جیه باخا باخا .......................................................... اتاقیمین پنجره سین قارا رنگله بویامیشام شکلیوین سه قارشیسیندا اونلارجه شمع یاندیرمیشام گئجه سنه دخیل دوشوب صوبحه قدر آغلامیشام حیاتی سندن ایستیرم گوز یاشلاریم آخا آخا گئچمیشه حسرت چئکیرم گله جیه باخا باخا ............................................................ مسلمانیدیم من قاباخ دای کافر اولماق ایستیرم منبر لری سه بوش وئریب پیمانه وورماق ایستیرم سنی مندن آیری سالان اجلی بوقماق ایستیرم آند ایچیرم تک آللاها گوز یاشلاریم آخا آخا گئچمیشه حسرت چئکیرم گله جیه باخا باخا
بیر آل دوداغ کیمی داغلار یاشماغیندا گیزلندی اولدوزلار قارا کیپریک لره دوزولن گوزیاشلاری تک بیر به بیر یئتیشیب آخیر من سه سه نی گورن آنلارا دوشونورم قراریم الدن گئدن آنلارا
منه یئتر... اوره ییم مانقال اولوب عشقیم اودوم منده اودون یانیرام لاله کیمی سوندوره نیم یوخدو منیم غصه لر گه لمیش ائویم غمله دولوبدور بو گئجه حاضیره م اؤلمه گیمه اولدوره نیم یوخدو منیم بو گول سنین ایچین...
اَجَلیم أینْدی گلور اِی مَنی نالان بْراخان اؤلؤم اَحوالیمی گؤر زار و پریشان بْراخان گؤزی یاشلی مَنی گؤر بیلکی سَنی سِوْمیشیدیم اِی منی زمزمه دَهْریده گیریان بْراخان گؤزلَرون نقشینی چَکدیم قانیلان سینمْدَه باغری قان اِیلیوب اِی سینَةمی اَلقان بْراخان آیریلیق خَنجَرینی دَهْر وْریبدور اؤرَةگه اِی سؤلان پیکریمی قانینه غلتان بْراخان سوْگیلیم آیریلیقی سوْمه آماندی گدیرم اِی کی بو عاشق جانانةنی آسان بْراخان بیرده گئل باشیمون اؤسده سنی بیر یولدا گؤروم اِی اؤلن عاشیقووی غمده هراسان بْراخان
دیگر به خلوت لحظههایم عاشقانه قدم نمیگذاری، دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ است که نمیبینمت. من مبهوت مانده ام که چگونه این همه زمان را صبوررانه گذرنده ای؟! من نگاه ملتمسم را در این واژه ها پر کرده ام که شاید .... هر زمان دیگر نام تو را قلم می زنند . و در این سایه سار خیال با زیباترین رنگها چشمهایت را به تصویر می کشم. نگاهت را جادویی می کنم که شاید با دیدن تصویر چشمهایت جادو شوی . پس اینبار برایت می نویسم که : دلتنگت شده ام به همین سادگی. چه آسان ... دادمت از دست ! در میان باور و تردید ... . غفلتی کوتاه !! . ومن ... گم کردم تو را ...! مانند اولین خندۀ کودکی ! . غرقه در باران ناباوری اشک های دو چشم ! رفتنت را چطورتاب آوردم !؟ نمی دانم...!!! . سختی تماشای یک عبور ! عبوری سرد و ابدی ! از گذرگاه خاطره های نا تمام ...! زندگی را ... چه آسان به ویرانه می کشد ! به یخین گل چشمانت سوگند ! دل آتشین مرد تیر هم شکستنی ست ! حضورت توهم زیبای عاشق شدن بود ! و نبودت تلخی کابوس های شبانه ! . ای گم کرده ء روزگار خوشبختی ! ... بیا وشبی نگاهت را به میهمانی ستاره ها بفرست ! که به دنبالت ... هنوز هم هر شب ... پرسه زن هفت آسمانم ! .
من فقط عاشق اینم الکی بگم جداشیم ! تو بگی که ، نمی تونم ! . من فقط عاشق اینم بگی: از همه بیزاری ! دو سه روز ، پیدام نشه باز ... ببینم ، چه حالی داری !؟ . من فقط عاشق اینم روزایی که با تو تنهام ... کارو باره زندگیمو بذارم برای فردا ! . من فقط عاشق اینم وقتی از همه کلافم ! بشینم یه گوشۀ دنج ... موهای تورو ببافم ! . من فقط عاشق اینم پشت پنجره بشینم ! حواست به من نباشه ! دزدکی تورو ببینم ! . من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم ! اونقدر زنده بمونم ! که بجای تو بمیرم . همین ... . .
نسیم مادرانه ، صورتم را نوازش می کند . تک ستاره ای در میان انبوهی از سیاهی به من چشمک میزند . ناگهان حسی درونم شعله ور می شود . سرم را پایین می اندازم و شرمین به زمین چشم میدوزم . ولی انگار دلم بی تاب است ، بی تاب یک نگاه ! سرم را باری دیگر به سوی آسمان می گیرم و ستاره باز هم مشتاقانه به من چشمک میزند . اینبار ستاره های دیگری هم به من چشمک می زنند ، اما چشم دلم تنها ستاره ی خود را می بیند.
عاشقی وقت کمی بود و نمیدانستیم
پروردگارا: از عشق امروزمان چیزی بگذار برای فردایمان به اندازه یک نگاه..یک لبخند.. به اندازه یک خاطره ای هرچند کوچک.. که یادمان باشد روزی عاشق هم بودیم....

من عشق را در تو

![]()
فروغ فرخزاد






دلتنگتر از همه ی دلتنگی ها
گوشه ای میشینم و حسرت ها را می شمارم
و باختن ها را
و صدای شکستن ها را
و وجدانم را محاکمه می کنم ...
سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام .
دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است. و دستهایم بیش از
تا به حال نوشته بودم ؟
دست نوشته هایت سر خوشی را به قلبم هدیه می کنند.
میخواهمت هنوز ؟؟؟
گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می دواند
اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که حتی اگر چشمانت بیگانه بنگرند.
میخوانمت هنوز ، حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند.
هیچ بارانی قادر نخواهد بود تو را از کوچه اندیشههایم بشوید.
و اینها برای یک عمر سرخوش بودن و شیدایی کردند کافی است.
به گمانم در ورای این کلمات می خواستم بگویم که :

و خالی ِ انگشتانم
که می گوید :
تو رفته ای و من
بیهوده ...
به انتهای یاد تو
در باران
خیره مانده ام !
دوباره ...
تنگ می شود دلم !
همه ی عمر دمی بود و نمیدانستیم
حسرت رد شدن ثانیه ها
فرصت مغتنمی بود و نمیدانستیم
تشنه لب،عمر به سر رفت و به قول سهراب ؛
آب در یک قدمی بود و نمی دانستیم ...
| Design By : Pars Skin |


